۷ مطلب با موضوع «آموزش و پرورش :: ایراد و راهکار ها» ثبت شده است

نامه ای از محسن رنانی استاد دانشگاه اصفهان

معلم‌های عزیز ، 

سلام,
ما چهل سال است بخش اعظم جوانانمان را درس دادیم و به دانشگاه فرستادیم ، اما همه چیز بدتر شد.

تصادفات رانندگی‌مان بیشتر شد،
ضایعات نان‌مان بیشتر شد،
آلودگی‌ هوای‌‌مان بیشتر شد،
شکاف طبقاتی مان بیشتر شد،
پرونده‌های اختلاس در دادگستری‌مان بیشتر شد،
تعداد زندانیان‌مان بیشتر شد
و مهاجرت نخبگانمان بیشتر شد.

پس دیگر دست از درس دادن صرف بردارید.
آموزش کودکان ما ساده است.
ما دیگر به دانشمند نیازی نداریم, ما اکنون دچار کمبود مفرط انسانهای توانمند هستیم.

پس لطفا به کودکان ما فقط مهارت های زندگی کردن را یاد بدهید.
به آنها, گفت‌ و گو کردن را، تخیل را، خلاقیت را، مدارا را، صبر را، گذشت را، دوستی با طبیعت را، داشتن توان عذرخواهی را ، دوست داشتن حیوانات را، لذت بردن از برگ درخت را،
دویدن و بازی کردن را، شاد بودن را،
آواز خواندن را، بوییدن گل را، سکوت کردن را، شنیدن و گوش دادن را،
اعتماد کردن را، دوست داشتن را،
راست گفتن را و راست بودن را بیاموزید.

باور کنید,
اگر بچه‌های ما ندانند که فلان سلسله پادشاهی کی آمد و کی رفت،
و ندانند که حاصل ضرب ۱۱۴ در ۱۱۴ چه می شود، و ندانند که آیا با پای چپ وارد دستشویی شوند یا با پای راست،
هیچ چیزی از خلقت خداوند کم نمی شود؛ اما اگر آن‌ها زندگی کردن را, و عشق ورزیدن را و عزت نفس را و تاب آوری و عدم پرخاشگری را,تمرین نکنند، زندگی شان خالیِ خالی خواهد بود و بعد برای پر کردن جای این خالی‌ها، خیلی به خودشان و دیگران و طبیعت خسارت خواهند زد.

لطفاً برای بچه‌های ما,شعر بخوانید،
به آنها موسیقی بیاموزید،
بگذارید با هم آواز بخوانند،
اجازه بدهید همه با هم فقط یک نقاشی بکشند تا همکاری را بیاموزند،
بگذارید وقتی خوابشان می آید بخوابند,
و وقتی مغزشان نمی کشد یاد نگیرند.

لطفاً بچگی را از کودکان ما نگیرید.
اجازه بدهید خودشان ایمان بیاورند،
فرصت ایمان آزادنه و آگاهانه را از آنان نگیرید، زبان شان را برای نقد آزاد بگذارید، آنان را از وحشت آنچه شما مقدس می‌پندارید, به لکنت زبان نیندازید.

بگذارید خودشان باشند و از اکنون نفاق را و ریا را در آنها نهادینه نکنید.

اکنون که شما و ما و فرزندان ما همگی اسیر یک نظام آموزشی فرسوده هستیم، دست کم هوای همدیگر را داشته باشیم،
نداشته‌ها و تنگناها و غم‌ها و عقده‌های خود را به کلاس‌ها نبرید.
شما را به خدا در کلاس‌های‌تان خدایی کنید نه ناخدایی.
شاید خدا به شما و ما رحم کند و کودکان مان خوب تربیت شوند

محسن رنانی ۳۱ شهریور ۱۳۹۶

  • شنبه ۲۷ آبان ۹۶

چند پیشنهاد ساده برای افزایش جایگاه و منزلت فرهنگیان

احترام

1-چت باگوشی موبایلتان را در مجالس عمومى وخیابان ها و هنگام رانندگی قطع کنید.

2- قوانین رانندگی رو تا حد امکان رعایت کنیم، که یک شاخصه فرهنگی می باشد.

3- از ایستادن بی هدف در معابر عمومی پرهیز کنیم. ( متاسفانه گاهی چنین صحنه هایی دیده می شود)

4- همیشه با کتاب باشیم. ( کتب دستمون باشه) که بیانگر احترام به کتاب و فرهنگ کتابخوانی می باشد.

5- اهل ورزش باشیم چون خوش تیپ بودن در تعاملات اجتماعی تاثیر مثبت بر عموم جامعه و دانش اموزان دارد.

6 - خوش پوش باشیم، بد لباس و بی سلیقه نباشیم، همه اساتید حداقل سالانه قدرت خرید یک دست کت شلوار را دارند و میتونن با بوی عطر وارد کلاس بشوند خوش پوش، خوش تیپ و با کلاس بودن نقش بسزایی درنوع قصاوتدیگران بویژه در فضای اموزشی و اداری دارد.

  • شنبه ۱۵ مهر ۹۶

مهاجرت نخبگان دانش آموزی پدیده ای جدید و قابل تامل

مهاجرت

درحالی‌که سال‌هاست اقدامات و برنامه‌ریزی‌های متعددی برای کاهش مهاجرت نخبگان به خارج از کشور انجام می‌شود، شواهد و مستندات مختلف بیانگر این واقعیت است که با اقدامات انجام‌شده، نه‌تنها این روند کاسته نشده، بلکه متأسفانه پدیده مهاجرت نخبگان در سال‌های اخیر به مقطع دانش‌آموزی نیز سرایت کرده است.

  • دوشنبه ۳۰ مرداد ۹۶

به مناسبت برگزاری کنکور سراسری...

کنکور

کنکور ورودی دانشگاه ها در سال ۱۳۹۶ برگزار شد


به این آمار توجه کنید (تمام اعداد گرد شده اند) :

کل شرکت کنندگان : حدود ۹۳۰ هزار نفر - ۵۵۰ هزار دختر و ۳۸۰ هزار پسر
گروه تجربی : حدود ۵۸۰ هزار نفر - ۳۷۰ هزار دختر و ۲۱۰ هزار پسر
گروه ریاضی : حدود ۱۵۰ هزار نفر - ۵۰ هزار دختر و ۱۰۰ هزار پسر
گروه علوم انسانی : حدود ۱۸۰ هزار نفر - ۱۱۰ هزار دختر و ۷۰ هزار پسر

آمار ظرفیت پذیرش دانشجوی دانشگاه ها را نیز مرور کنیم :
گروه تجربی : ۱۶۰ هزار نفر
گروه ریاضی : ۲۵۰ هزار نفر
گروه علوم انسانی : ۳۰۰ هزار نفر

چند نکته :

  • دوشنبه ۱۹ تیر ۹۶

ایراد و راهکار! آموزش هایی که دیدیم و پرورش های که یافتیم!

آموزش و پرورش؛ آموزش هایی که دیدیم و پرورش های که یافتیم!

من هم مثل شما حوصله مقدمه و تاریخچه و … را ندارم، بس که در مدرسه مطلب غیرکاربردی خواندم! من هم مثل شما شاکی هستم از اینکه اینقدر عمرمان به پای آموزش های به دردنخور گذشت.هر چقدر معلمانمان با دلسوزی تلاش کردند این مطالب را به نحوی کاربردی کنند، ولی انگار به هیچ طریقی نمیشد. فقط مجبور بودند بیشتر زحمت بکشند و انرژی بیشتری مصرف کنند تا شاید فقط گوشه‌ای از این مطالب را بتوانیم استفاده کنیم.

پس اجازه دهید بدون قتل ثانیه ای از عمر گرانمایه تان، مستقیماً سوال اصلی را مطرح می کنم.

هدف آموزش و پرورش چه بود؟ و آنچه در عمل اتفاق افتاد چه شد؟

  • يكشنبه ۱۸ تیر ۹۶

ایراد و راهکار 2: مهارت های زندگی

 مهارت زندگی

چرا در مدارس ایران ، از آموزش مهارت های زندگی! خبری نیست؟

آنچه از کلام و گزارش جامعه شناسان و روان شناسان مرتبط با مقوله تعلیم و تربیت بر می آید حاکی از آن است که در کشورهای توسعه یافته و پیشتاز در مقوله آموزش و پرورش از جمله فنلاند ، سوئد ، ژاپن و ...اولویت نظام آموزش رسمی عبارت از آموختن «مهارت های زندگی» از قبیل اعتماد به نفس ، تعامل سازنده با دوستان ، تمایل به مشارکت در فعالیت های گروهی ،قدرت مخالفت یا " نه " گفتن ، مستقل شدن ، قدرت حل مساله ، تفکر منطقی ، هنر گفت و گو ، کنترل خشم ، عزت نفس و . . می باشد.

  • چهارشنبه ۱۴ تیر ۹۶

ایراد و راهکار 1

 همه کاره

استفاده از هر نوع نیرویی در پایه های اصلی مدرسه

جالب است هر از چند گاهی زمانی که ویدیو پادکست یا متنی را درباره تغییر نظام آموزشی میبینم یا می‌شنوم یا می خوانم، یاد ضرب المثل قدیمی «قسم حضرت عباس و دم خروس» می افتم.

 برایم جالب است که همه دم از رشد کشور به واسطه تاثیر گذاشتن در مدارس ابتدایی می گویند از اولیاء دانش آموز گرفته تا  روئسای  مملکت، اما در عمل متاسفانه چیزی دقیقاً خلاف گفته ها را ثابت میکند.

  • سه شنبه ۳۰ خرداد ۹۶
محلی برای به اشتراک گذاری تجربه ها...